Het is nu dinsdagochtend rond vier uur. Ik kan al een tijdje niet meer slapen. We gingen wel op tijd naar bed maar waarschijnlijk zit ik nog een beetje in mijn jetleg. Het kan natuurlijk ook de angst voor beren zijn maar dat vertel ik tegen niemand! Om een uur of drie was ik ook al wakker om even te plassen en om de oordopjes van Masja te zoeken. Maar dat was helemaal geen straf. Op het stromende water van de rivier na kon je een speld horen vallen. Het was volle maan dus niet echt donker en al keek je omhoog door de enorme bomen zag je een pikzwarte hemel met wel een honderdtachtigduizendtriljoenhonderd sterren. Ik heb nog nooit zo'n zwarte nacht met zoveel sterren gezien. Heel, heel, heel mooi!

Het is werkelijk weer een wonderlijk mooi stukje aarde waar we vannacht hebben geslapen. Naast het ugraden van de auto (handig voor al je koffers en shit), een koelbox van 12 dollar (vullen met bevroren flesjes water met daarover het eten en drinken en als laatste een zak ijs en je hebt de hele dag gekoeld voedsel), de Tom Tom van Ivo (kun je heerlijk van de natuur genieten en zit je niet te stressen (lees: ruzie maken) over welke kant we op moeten), is een echte Masja onmisbaar en het allerbelangrijkste op een reis als deze. Een Tom Tom, personal gids en indiaan in één! (het is nu net een georganiseerde groepsreis alleen is hij niet georganiseerd en moet je de groep wegdenken).

Dacht ik na 13 jaar alle watervallen van Europa te hebben beklommen er nu wel van af te zijn moest ik gisterenavond weer met Bodhy mee in het donker de rotsen op. Waarschijnlijk kan ik de aankomende jaren alle watervallen van Amerika af!Een ding scheelt, hij vliegt werkelijk van rots naar rots. Daar waar ik nog even twijfel hoor ik een cynisch lachje van Bodhy als hij mij voorbij springt. Of 'papa' wordt een dagje ouder of ik heb Bodhy in al die jaren perfect opgeleid. Ikzelf houd het op het laatste!

Jullie begrijpen dat mijn twee andere avonturiers nog lekker liggen te meuren. De één nog harder dan de ander! Mochten ze ooit nog wakker worden dan staat de eerste echte hike op het plan. Een tocht van een aantal uren na een natuurlijke glijbaan in steenrode rotsen. Het heet iets van 'Sliderock' maar dat weet ik niet zeker. Zoals ik al zei mijn eigen 'Lonely Planet' ligt nog lekker te slapen lapen.