zaterdagochtend zijn we vroeg vertrokken. Maar uitgerekend deze ochtend is er een halve marathon op de weg naar Bryce Canyon. Gelukkig duurt de vertraging niet lang en kunnen we snel verder. Bodhy hebben we moeten wakker maken en heeft een ochtendhumeur, van wie zou die dat nu hebben? Wij gaan dan ook samen het park in om foto's te maken terwijl Botje mopperend in de auto blijft. Bryce Canyon lijkt een beetje op een grot met stalactieten maar dan veel groter en in de buitenlucht. De rotsformaties zijn geel, rood en oranje van kleur. Echt heel bijzonder. Er lopen naar wat wij gewend zijn aardig wat mensen en we besluiten dan ook om er geen trail te lopen. Het is hier overigens een van de minst lichtvervuilde stukken op aarde en de beste plek om stereen te kijken. Op de camping hebben we uren naar de lucht liggen kijken. Liggend op de picknicktafel zagen we miljoenen sterren waaronder een 'wittige' vlek opgebouwd uit miljarden kleine sterretje. Later lezen we dat dit de 'Milky Way' geweest moet zijn.

Hierna gaat de reis verder naar Zion. Onderweg eten we bij Wendy's chickenburgers voor één dollar. Ondertussen hebben we de Tom tom weer voor straf uitgezet want die stuurde ons consequent via een onverharde weg richting Zion. Wij zijn dus een aantal maal verkeerd gereden maar het waren wel hele mooie wegen, alsof je echt even terug in de tijd ging. Voorbij Kanab en voor het Zion park ligt een enorm gebied genaamd; Pink Dunes. Echt een hele vreemde ervaring om daar te lopen. Het is een echte woestijn en het is er, je raad het al, reteheet! We houden het niet lang uit en rijden naar onze volgende slaapplaats. Het is een heel leuk houten huisje en staat boven op een berg. In de buurt is het zwembad en een bubbelbad. Met name het bubbelbad zijn wij niet uit te slaan! Diezelfde avond gaat het onweren en al bij de eerste knal zit de hele berg in het donker en Bodhy zonder internet! Zo'n cabin is leuk op de berg maar heeft een nadeel. Masja en ik moeten 24 mijl rijden voor een supermarkt en een tent waar drank te koop is. Wijn drinken ze hier al helemaal niet en bier verkopen ze maar op een aantal plaatsen. We zitten tenslotte midden in het Mormonen gebied en die doen alles wat god heeft verboden maar drank kan natuurlijk echt niet!

De volgende ochtend gaan we Zion park in voor een trail van een paar uur naar de top van de berg. Het is wederom een schitterend gebied van rode zandsteen rotsen. De tocht begint stijl en dat gaat een paar uur zo door. Eenmaal beneden hebben we de smaak goed te pakken en besluiten we nog een trail te lopen maar dan tegen de rivier in. De eerste drie kwartier gaat over een pad daarna gaat het pad over in water en lopen we soms tot aan de middel in de rivier. Op een gegeven moment moet er bijna gezwommen worden en dat met twee rugzakken die niet nat mogen worden. Masja heeft tenslotte voor een klein fortuin aan apparatuur meegenomen. Bodhy loopt als vanouds voorop en wijst ons de weg. Enkele tegenliggers die met moeite blijven staan kijken hun ogen uit hoe hij door het koude water springt en zwemt. Bij terugkomst eten we een overheerlijke burger met friet en rijden we we terug naar onze eigen 'Big Bear'. Ook wel eens lekker om twee nachten ergens te slapen en niet continue te verkassen. We zijn doodmoe en gaan na het bubbelbad aan de drank. Morgen en overmorgen kunnen onze benen, blaren en schrammen even bijkomen want dan zitten we in Las Vegas. Waarschijnlijk ben ik daarna een rijk man. (Rene, alles op rood of op zwart?)