Las Vegas overdag is één maar 's nachts is het hier helemaal een gekkenhuis. Op het trottoir is het bomvol van de mensen, de wegen staan helemaal vast met de meest idiote auto's en aan de bar en in het casino is nauwelijks nog een lege kruk te vinden.

We worstelen ons door de menigte naar het Bellagio. Een enorm Hotel met een enorme vijver. Hier begint elk kwartier een lichtshow met fonteinen en geluidseffectien. Echt wel indrukwekkend. Vervolgens gaan we langs Caecers palace naar Paris Las Vegas. Hier staat een volledig verlichte eiffeltoren. We gaan verder naar de Piratenschepen van Treasure Island en de vulkaanuitbarsting van The Mirage. Enorme vlammen spuiten omhoog en het geluid is oorverdovend en overweldigend. Er is alleen één maar; in de stad waar de zon 365 dagen per jaar schijnt gaat het regenen. Uitgerekend vanavond is onze wolkbreuk van vanmiddag ook in de stad aangekomen. Het is een mooi gezicht al die verlichte gebouwen met daarboven het gedonder en bliksem. Maar nat worden we wel! Van de 10 kilometer die de strip lang is lopen we er zeker zes. Heen en weer! De wave is er niets bij. Op onze flipflops door de stromende regen manoeuvreren we ons door de menigte. Masja schier er lekker op los maar ik begin het behoorlijk zat te worden. Na een uur of drie komen we kapot in ons hotel aan. We hebben nog wel een gokje gewaagd maar Bodhy mag niet eens naar zo'n kast kijken. Dus besluiten onder het motto 'one for all and all for one' het casino te verlaten. Het was een indrukwekkende, gekke, natte en bizarre avond die je toch wel meegemaakt moet hebben. Tot morgen.